حرمت معلم
جامعه ای که پاس حرمت معلم را ندارد بی سواد است.
روزی پیامبر (ص) به علی (ع) فرمود: یا علی اگر یک نفر به دست تو هدایت شود، از هر آنچه آفتاب بر او می تابد ارزشمندتر است. آیا نتیجه این سخن این نیست که در آسمان هستی هیچ آفتابی درخشانتر از معلم نیست؟
اولین ( کلام ) معلم در کلاس و مدرسه، حالت ورود اوست. نخستین کلام، مهمترین کلام است.
معلمی، پارچه لطیف زربفتی است با ( تار) محبت و ( پود ) علم.
همه خوبان ناگزیر معلمند! و همه معلمان ناگزیر خوب!
اگر انسان ستاره هایی به نام مسجد و مدرسه بر دامان زمین نمی دوخت، هیچ چیز، ظلمت زمین را نمی شکست.
قلب کودک تحقیر شده، بمبی است که فردا منفجر می شود.
طنین صدای معلم، خوشترین بخش رازهای زمین است که در قیامت پخش می شود!
بیایید قبول کنیم تنها با قبول کردن ما، دانش آموزان قبول می شوند.
لبخند دانش آموز پس از خوب آموختن، علامت سپاس خداست.
مدرسه ها دو در ورودی دارند... و دومی دری است که به بهشت قلب ها باز می شود.
موفق ترین معلم کسی است که نخستین ( آیه ) کتابش را خوب تفسیر می کند و نخستین ( آیه ) کتاب معلم، برخورد نخستین او با دانش آموز است.( روخوانی ) این آیه – قضاوت شتابزده– آسان است.
غرش ابر و خشم معلم، هر دو آیت و بشارت شکفتن و رستن اند.
پدر و مادرها بیشتر از دانش آموزان نیازمند کلاس هستند.
در ملکوت، بانک بزرگی است که معلمان هر روز از آن حقوق فوق العاده می گیرند!
مسجد و مدرسه، کعبه محبت و معرفت اند. تفکیک و جدایی این دو نارواست.
بهای لبخند معلم را هیچ کس نمی داند. بهار چقدر می ارزد؟
علم نور است، اگر معلمان نبودند جهان تاریک بود.
خوبترین قسمت بهشت، میان معلمان تقسیم می شود!
جز کعبه، تنها مدرسه است که همه سوی آن قبله است.
پشت کلاس هر معلم، همه فرداهای روشن نشسته است.
معلم حقیقی پاکنویس علمش را به دانش آموزان می بخشد.
معلم معمار شخصیت انسان است، در هر بنای زیبا، سرانگشت هنرخیز بنّای چیره دست دانا را ببینید.
ای کاش هر معلمی در پایان هر نوبت و هر سال به خودش نیز منصفانه نمره بدهد.
معلم خوب معلمی است که هر شب «مشق» خود را بنویسید و در کلاس خود را « خط» بزند!
(گلبرگها – دکتر محمدرضا سنگری)
بسم الله الرحمن الرحیم